Παρόλο που η πλειονότητα δηλώνει ικανοποιημένη από την αρχική περιγραφή της θέσης της, καταγράφεται ένα αξιοσημείωτο ποσοστό εργαζομένων που ανακαλύπτει εκ των υστέρων ότι τα καθημερινά τους καθήκοντα δεν αντιστοιχούν σε όσα είχαν συμφωνηθεί στην αγγελία ή τη συνέντευξη. Η συγκεκριμένη αναντιστοιχία, σε συνδυασμό με το γεγονός ότι το 50% του δείγματος δηλώνει ότι δεν διαβλέπει καμία προοπτική τυπικής ανέλιξης ή ουσιαστικής εξέλιξης εντός των γραφείων, εντείνει το αίσθημα της στασιμότητας και της επαγγελματικής παγίδευσης.
Σε ένα περιβάλλον όπου η διοίκηση συχνά δείχνει ανεπαρκή ανταπόκριση στις ανησυχίες του προσωπικού, οι εργαζόμενοι εμφανίζονται διχασμένοι ως προς την άνεση που νιώθουν να εκφράσουν ανοιχτά τους προβληματισμούς τους.
Τέλος, η έρευνα επιβεβαιώνει μια διεθνή ανησυχία σχετικά με τη στρέβλωση που επιφέρει η τηλεργασία, καθώς η πλειονότητα των συμμετεχουσών/όντων επιβεβαιώνει ότι η εξ αποστάσεως εργασία τούς οδηγεί στο να δουλεύουν περισσότερες ώρες, κάνοντας τα όρια της επαγγελματικής και προσωπικής ζωής δυσδιάκριτα.
Παράλληλα, καταγράφονται σοβαρά φαινόμενα όπως οι διακρίσεις, ο εκφοβισμός (bullying) και η ηθική παρενόχληση (mobbing) σε ποσοστό περίπου 30%, με τη συχνότητα να αυξάνεται στις μεγαλύτερες εταιρείες.
Επιπλέον, η εισαγωγή της Τεχνητής Νοημοσύνης (ΤΝ) στη μετάφραση προκαλεί έντονη εργασιακή ανασφάλεια για το μέλλον (43,8%), χωρίς μάλιστα να επιφέρει, όπως δείχνουν τα έως τώρα δεδομένα, την υποσχόμενη μείωση του πραγματικού όγκου εργασίας.